Zielone Cytaty

Ostatnio dodane

Najnowsze cytaty z książek w kolekcji Zielone Cytaty — fragmenty dodane przez czytelników, każdy z autorem, książką i stroną, z której pochodzi.

  1. Najmniejszą jednostką czasu jest dla nas miesiąc. Szafujemy tu hojnie czasem - to jest przywilej cieni [...].

    wypowiada Settembrini · Rozdział trzeci, Satana · s. 77

  2. Jakaż to śmiałość schodzić w te głębie, gdzie tylko umarli błądzą bez celu.

    wypowiada Settembrini · Rozdział trzeci, Satana · s. 76

  3. [...] kapelusz trzeba wkładać na głowę, żeby go można było zdjąć, kiedy zajdzie potrzeba.

    wypowiada Hans Castorp · Rozdział trzeci, Przekomarzanie się, wiatyk, zmącona wesołość · s. 72

  4. [...] choroba i śmierć nie są właściwie niczym poważnym, [...] są raczej rodzajem próżniactwa [...].

    wypowiada Joachim Ziemssen · Rozdział trzeci, Przekomarzanie się, wiatyk, zmącona wesołość · s. 69

  5. [...] dzień bez tytoniu byłby dla mnie szczytem szarzyzny [...].

    wypowiada Hans Castorp · Rozdział trzeci, Przekomarzanie się, wiatyk, zmącona wesołość · s. 65

  6. Nie pojmuję, jak można nie palić; kto nie pali, dobrowolnie pozbawia się [...] najlepszej cząstki życia, a w każdym razie wielkiej przyjemności!

    wypowiada Hans Castorp · Rozdział trzeci, Przekomarzanie się, wiatyk, zmącona wesołość · s. 64

  7. W muzyce jest coś, co nasuwa poważne obawy; [...] jest politycznie podejrzana.

    Rozdział czwarty, Politycznie podejrzana! · s. 147

  8. [...] każde słowo wychodzi z jego ust tak okrągłe i apetyczne, że kiedy go słucham, przychodzą mi wciąż na myśl świeże bułeczki.

    Rozdział czwarty, Niezbędne zakupy · s. 130

  9. [...] ujemny wpływ, jaki duch czasu wywiera na osobiste życie człowieka, może rozciągnąć się na jego stronę fizyczną.

    wypowiada Narrator · Rozdział drugi, O obliczu duchowym Hansa Castorpa · s. 47

  10. Człowiek nie żyje wyłącznie swoim życiem osobistym, jako jednostka, ale świadomie lub nieświadomie, również życiem swojej epoki i swojego pokolenia.

    wypowiada Narrator · Rozdział drugi, O obliczu duchowym Hansa Castorpa · s. 44

  11. Hans Castorp nie był ani geniuszem, ani głupcem, a jeżeli dla jego określenia unikamy słowa „przeciętny”, to czynimy to [...] z szacunku dla jego losu, któremu skłonni jesteśmy przypisać pewne ponadosobowe znaczenie.

    wypowiada Narrator · Rozdział drugi, O obliczu duchowym Hansa Castorpa · s. 44

  12. Dzieci i wnuki przypatrują się, ażeby podziwiać, a podziwiają, aby się uczyć i kształcić w sobie to, co drzemie w nich jako odziedziczone cechy.

    wypowiada Narrator · Rozdział drugi, O chrzcielnicy i o dziadku w dwojakiej postaci · s. 34