Ostatnio dodane

Dżentelmen postępuje tak jak powinien, a nie tak, jak ma ochotę.

Wskazówki zegara biegną tylko w jedną stronę.

Niewłaściwe jest zamienianie na dobra materialne talentu danego nam przez niebo.

Pewnego typu obrzydliwość, pewien rodzaj stagnacji, pewnego rodzaju złe cechy mnożą się szybko same z siebie, cyklicznie. A kiedy miną pewien punkt, nikt nie może ich już powstrzymać. Nawet jeśli chce to powstrzymać osoba, której to dotyczy.

Wydajne posuwanie się w złym kierunku jest gorsze od stania w miejscu.

Wszystko, co jest skomplikowane, jest jednocześnie bardzo proste.

Prawo to jakby układanka, w której trzeba efektywnie i prawidłowo ułożyć wszystkie dokumenty, żeby powstała całość.

Światło świeci w życiu jedynie przez bardzo krótki czas. Może tylko przez kilkanaście sekund. Jeżeli ten czas minie i jeżeli człowiek nie zdąży znaleźć danego mu objawienia, nie będzie już miał powtórnej okazji. I być może przyjdzie mu spędzić resztę życia w głębokiej samotności i żalu, od których nie ma ucieczki. Żyjąc w takim świecie mroku, człowiek nie może się już niczego spodziewać. W dłoniach trzyma się jedynie żałosne szczątki tego, co mogło być.

Sprawiedliwość to jedno z pojęć o bardzo ograniczonym zastosowaniu. A jednocześnie można je odnieść niemal do wszystkiego na świecie.

Człowiek nie może żyć, nie będąc prawdziwym sobą.

Ludzie myślą, że wyjęcie z kuchenki gorącej zupy to naturalny rezultat włożenia jej tam i wciśnięcia guzika, ale ja uważam, że to jedynie przypuszczenie. Poczułabym chyba ulgę, gdybym kiedyś po włożeniu do kuchenki zupy i podgrzaniu wyjęła z niej zapiekankę z makaronem. Oczywiście zdziwiłabym się, ale ulgę też bym poczuła.

Takie właśnie jest życie. Na zbudowanie czegoś potrzebujemy dużo czasu, a na zburzenie wystarcza jedna chwila.