Margit Sandemo
Cytaty
Wypełniało ją bezgraniczne uwielbienie właściwe tylko bardzo wczesnej młodości. Uwielbienie, które nakazuje przymykać oczy na wszystkie wady i błędy, a przypisuje wybranemu wymarzone przymioty i uczucia.
Artysta często nie wie, co robi, gdy porwie go natchnienie.
Młode dziewczęta często mylą zachwyt z zakochaniem. Zaślepione piękną powierzchownością, dopiero puźniej dostrzegają, że urok ich uwielbionego rodzi się z ich własnej miłości, a nie odwrotnie.
(…) bo kiedy wychodzi się z ciemności, słońce wydaje się jeszcze jaśniejsze.
Człowiek szybko przyzwyczaja się do dobrego.
Sny są przecież wynikiem własnych pragnień.
Nie ma nic nieprzyzwoitego w miłości, Silje. Wszystko jest naturalne i piękne. To myśli tych obłudnych starców są nieprzyzwoite.
W obrazach będą czytać ci, którzy czytać nie umieją.
Duchy z wyobraźni mogą przestraszyć tak samo jak prawdziwe, dobrze to wiem.
(…) gwiazdy na niebie to szczeliny, przez które można zajrzeć wprost do królestwa Bożego.
Muszę przyznać, że wiele razy przeklinałam matkę Daga za to, że pozostawiła bezbronne dziecko, ale czy naprawdę mamy prawo osądzać innych? Co wiemy o przyczynach ich postępowania?
Chodziło mi o poczucie bliskości z kimś, kto myśli podobnie jak ja, z kimś, kto mnie rozumie. Tak, by nie trzeba było obawiać się zwierzeń, by można było mieć pewność, że wszystko, co się powie, będzie ze zrozumieniem przyjęte i zachowane w tajemnicy.
