John Steinbeck

Nie wzbijaj się nadzieją wysoko jak ptak, byś nie musiał pełzać jak robak.

Nie sposób jednak zaczynać od nowa. Tylko niemowlę może zacząć całkiem od początku.

Opanowanie to cecha, na którą można liczyć.

Czasem ktoś nieszczęśliwy pozbywa się smutku, kiedy się wygada. Czasami temu, kto chciał zabić, myśl o morderstwie wylatuje przez usta razem ze słowami i nie popełnia już zabójstwa.

Do diabła z tym wszystkim! Nie ma grzechu i nie ma cnoty. Jest tylko to, co ludzie robią. I wszystko, co robią, jest ludzkie. Czasem to, co robią, jest ładne, czasem jest brzydkie, ale tylko tyle ma się prawo o tym powiedzieć.

Musi się dojść do różnych myśli, kiedy się człowiek zacznie zastanawiać nad tym i owym.

Nie tkam nosa do cudzego prosa.

Widziałem przyjście Pana: płaszcz chwały go odziewał

I z takiej szedł winnicy, co rodzi grona gniewu.

Książki są psa warte. Człowiek musi mieć kogoś bliskiego. Dostaje fioła, jak nikogo nie ma. [...] Nieważne, kim jest ten drugi, byleby tylko był. Mówię ci! [...] Mówię ci, człowiek z tej samotności może się rozchorować!

To dobre chłopisko [...]. A do tego nie potrzeba rozumu. Czasem mi się wydaje, że jest na odwrót: spryciarz rzadko bywa porządnym człowiekiem.

Może na tym przeklętym świecie ludzie boją się siebie.

Nigdy nie pij wody, jeśli nie płynie […].