Jeanette Winterson

Nikt nie może nakazać miłości ustawowo. Nie można jej rozkazywać ani pochlebstwami namówić do służby. Miłość należy do siebie samej, głucha na błagania i niewzruszona wobec przemocy. Miłości nie można negocjować. Jedynie miłość jest silniejsza od pożądania i jest jedynym prawdziwym powodem oparcia się pokusie. Są tacy, którzy twierdzą, że przed pokusą można się zabarykadować w domu. To ci sami, którzy sądzą, że zabłąkane pragnienia można wypędzić z serca jak przekupniów ze świątyni. Może można, jeśli dniem i nocą myślisz o swoich słabych punktach, nie patrzysz, nie wąchasz, nie marzysz.

Czy nie ma innego sposobu? Czy szczęście jest zawsze kompromisem?

Temperatura gorąca i zimna, lodu i ognia – to skrajności, które wytaczają nasze życie.

Są rzeczy, których warto szukać całe życie.

Tylko niemożliwe jest warte wysiłku.

Koniec miłości nie daje o sobie zapomnieć. Nawiedza snami. Nawiedza ciszą. Nawiedzani przez upiory, stajemy się jak one. Życie dopływa. Słabnie tętno. Nic cię nie rusza. Niektórzy to aprobują i twierdzą, że to leczy. To wcale nie leczy. Martwe ciało nie czuje bólu.

Moje poszukiwanie ciebie i twoje poszukiwanie mnie to poszukiwanie czegoś, co nie może być znalezione. Tylko niemożliwe jest warte wysiłku. To, czego szukamy, to miłość objawiająca się co jakiś czas w ludzkim kształcie, lecz wypychająca nas poza granice człowieczeństwa, w sferę zwierzęcych instynktów i boskiego awansu. Miłość, której szukamy, unieważnia ludzką naturę. Ma w sobie dzikość i chwałę, których pragniemy bardziej niż samego życia. Miłość nie liczy się z kosztami ponoszonymi przez nią samą i przez innych; nic nie jest tak okrutne jak miłość. Nie ma takiej miłości, która nie pozostawia stygmatów na dłoniach i stopach.

Możesz żyć tyle razy, ile chcesz, na swój własny koszt.

Kiedy odchodzisz, zawsze pociągasz kogoś za sobą.

Miłość jest warta śmierci. Miłość jest warta życia. Moje poszukiwanie ciebie, twoje poszukiwanie mnie wykracza poza życie i śmierć, w jeden długi zew dziczy. Nie wiem, czy to, co słyszę, jest odpowiedzią czy echem. Być może nic nie słyszę. Nieważne. Wyprawa musi się odbyć.

Dlaczego miarą miłości jest jej utrata?

Przeznaczenie jest pojęciem przerażającym. Nie chcę być skazana przez los, chcę wybierać.