Jan Sztaudynger

Na tym polega uwiąd starczy,

Że zamiast mówić, człowiek warczy.

Mądry nawet tej nie wierzy,

Z którą aktualnie leży.

Dawno by świat diabli wzięli,

Gdyby brakło marzycieli.

Lubiła gorszycieli,

Jeśli swój fach umieli.

Na wieś go wywieźcie,

Bo naknocił w mieście.

Innych nie sądzę,

Sam też lecę na pieniądze.

Miłość to taka nauka,

Co w całym dziury szuka.

Ludzkość – to brzmi butnie,

I zawodzi okrutnie.

Fraszki – nie cuda,

Nie każda się uda.

Dzięki długoletniej wprawie sam siebie trawię.

Jeden kuperek kaczy –

A tylu podrywaczy.

Kto śpi, nie grzeszy, więc miła osobo,

Nie będzie grzechu, gdy prześpię się z tobą.