Opowieści Evy Luny

Strach jest silniejszy od pożądania, miłości, nienawiści, winy, wściekłości, (…) jest silniejszy niż lojalność. Strach to coś totalnego.

Czasami, żeby odprawić egzorcyzmy nad demonami, tkwiącymi w jakimś wspomnieniu, trzeba opowiedzieć to wspomnienie tak jak historię.

Wypowiadając imiona, dotykamy czyjegoś serca i mamy dostęp do jego siły życiowej.

Śmierć, której towarzyszy nieodłączne uczucie strachu, polega tylko na porzuceniu zużytej powłoki, podczas gdy duch staje się ponownie częścią niezwykłej energii kosmosu. Zarówno agonia, jak i narodziny są tylko etapami w podróży i zasługują na takie samo miłosierdzie. Przedłużanie bicia serca i drżenie ciała poza naturalny kres nie jest żadną zasługą, a zadaniem lekarza jest czasem ułatwić odejście, miast przyczyniać się do zwycięstw zawiłej biurokracji śmierci.

Przestraszył się nagle takiego ogromu szczęścia, bo pomyślał, że na tym padole łez trzeba za wszystko płacić.

Dzięki wybiegowi, jakim było chowanie się za obiektywem, rzeczywistość zdawała mu się łatwiejsza do zniesienia.

Mijało właśnie dwadzieścia lat demokracji totalitarnej, jak zwykł określać swoje rządy Dożywotni Prezydent.

Wallimai – oznacza wiatr.

Opus Dei to złowieszcza organizacja, która bardziej zajmuje się uspokajaniem sumienia wyższych klas niż karmieniem tych, co umierają z głodu, i że wcześniej wielbłąd przejdzie przez ucho igielne niż jakiś bogacz dostanie się do Królestwa Niebieskiego, czy coś w tym stylu. Dodał jeszcze, że to, co się właśnie zdarzyło, jest kolejnym dowodem potwierdzającym opinię, że sprawy w tym kraju mają się źle, bo tylko uprzywilejowani mogą być leczeni godziwie, a pozostali muszą zadowolić się ziółkami miłosierdzia i okładami na odczepnego.

Mówić znaczy także być. Słowo i gest to ludzka myśl. Nie należy mówić po próżnicy.