„Jak winić Trojan i w pięknych nagolenicach Achajów Za to, że długo tak znoszą tę wojnę dla takiej kobiety… — Homer
„Jak winić Trojan i w pięknych nagolenicach Achajów
Za to, że długo tak znoszą tę wojnę dla takiej kobiety,
Co nieśmiertelnym boginiom pięknością swoją jest równa.
Ale choć piękna, jednakże niech wraca do kraju okrętem,
by nie przyniosła nam kiedyś i naszym dzieciom zagłady”.
Tak mówili, a Pryjam przywołał głośno Helenę:
„Podejdź tu, córko kochana, bliżej i usiądź koło mnie.
Swego pierwszego małżonka stąd ujrzysz, przyjaciół i krewnych.
W tobie ja winy nie widzę, gdyż winni są tylko bogowie,
oni tę wojnę Achajów obfitą w łzy nam zesłali (…)”.
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Jeśli kto kocha wojnę domową, jest pozbawiony więzów rodzinnych, prawa i własnego miejsca.
Można zdobyczy mieć wiele: stada baranów i wdów,
Cenne trójnogi i konie o grzywach złotopłomiennych.
Lecz nie zdobędziesz już nigdy człowieczej duszy, nie złowisz
Ani jej w locie nie wstrzymasz, gdy z warg na zawsze uleci.
Gniew, Bogini, opiewaj Achilla, syna Peleusa,
zgubę niosący i klęski nieprzeliczone Achajom,
co do Hadesu tak wiele dusz bohaterów potężnych
strącił, a ciała ich wydał na pastwę sępom drapieżnym
oraz psom głodnym. Tak Dzeusa dokonywała się wola.
