Hermann Hesse

„Dobrze jest pisać, lepiej jest myśleć. Bystry rozum jest dobry, cierpliwość jest lepsza”.

[...] każdy może osiągnąć cel, jeśli potrafi myśleć, jeśli potrafi czekać i pościć.

[...] miłość można wyżebrać, kupić, dostać w podarunku, znaleźć na ulicy, ale zrabować jej nie można.

[...] wszyscy są wdzięczni, choć sami mieliby prawo do wdzięczności, wszyscy są oddani, wszyscy chcą przyjaźni, wszyscy chcą słuchać i mało myśleć. Ludzie są jak dzieci.

[...] myślenie polega właśnie [...] na dociekaniu przyczyn i jedynie w ten sposób wrażenia stają się wiedzą i nie giną, ale nabierają wagi i poczynają emanować tym, co się w nich zawiera.

Pozwól się [...] ostrzec [...] przed gąszczem poglądów i przed sporami o słowa. Poglądy nie mają wagi, mogą być piękne albo brzydkie, roztropne albo głupie, każdy może je uznawać albo odrzucać.

[...] największym wrogiem [...] wiedzy jest wola wiedzy, [...] najgorsze, co możemy zrobić, aby ją posiąść, to uczyć się.

Potrzebowałem dużo czasu [...], a jeszcze nie uporałem się z tym do końca, żeby się nauczyć, że nie można się niczego nauczyć.

Wieleśmy się nauczyli, [...] wiele jeszcze nauki przed nami. Nie kręcimy się w kółko, idziemy w górę, koło jest spiralą, wspięliśmy się już o kilka stopni.

[...] z nieruchomej twarzy przyjaciela odczytał decyzję, nieodwracalną jak nie można odwrócić biegu wypuszczonej z łuku strzały.

Widział wszystkie te postacie i twarze w tysiącach wzajemnych związków… nowo narodzone. Każda była śmiertelnym, namiętnym i bolesnym przykładem wszystkiego, co jest przemijające. A jednak żadna z nich nie umarła, tylko zmieniała się, nieprzerwanie rodząc się ponownie z nową twarzą. Jedynie czas stał pomiędzy nimi.

Słowa wyrządzają krzywdę tajemnemu sensowi, gdy się coś wypowiada na głos, wszystko się od razu trochę zmienia, robi się trochę fałszywe, trochę głupawe [...].