Haruki Murakami

Gdzie jest odwaga, tam znajdzie się i ciekawość, a gdzie jest ciekawość, znajdzie się i odwaga.

Kiedy nie ma się nic do roboty, myśli stopniowo płyną coraz dalej i dalej. A gdy pójdą za daleko, trudno za nimi nadążyć.

Nienawiść jest jak długi ciemny cień. W większości wypadków sam nienawidzący nie wie, skąd się wzięła. To miecz obosieczny. Zadając ranę drugiemu, samemu odnosi się rany. Ci, którzy zadają gwałtowne rany, sami gwałtowne rany odnoszą. Zdarza się też, że można stracić życie. Lecz nie jest to coś, co można łatwo odrzucić, nawet jeżeli się próbuje.

W stosunku do dźwięku można przyjąć postawę obronną. Ale cisza to zero, to pustka.

Ludzie śpiewają również dlatego, ze chcą posiąść siłę współczucia. Chcą się oddalić od ciasnej skorupy samego siebie, dzielić ból i smutek innych.

I nie rozumiejąc tego, jak zbudowany jest świat, umierają, błądząc w ciemnościach, poszukując wyjścia, jakby zagubieni w głębi lasu czy na dnie głębokiej studni, ponieważ nie rozumieją zasad, na jakich wszystko się opiera (…) Dlatego nie mogą wydostać się z ciemności.

Gdy raz jakaś sprawa znalazła się w sferze sekretów, jakby przepłynęła na druga stronę przez jakąś rurkę, zaczynał ją pokrywać woal tajemnicy, bez względu na to, jaki był początkowy zamiar.

Gdy trzeba iść w górę, należy znaleźć najwyższą wieżę i wspiąć się na sam szczyt. A gdy ktoś ma iść w dół, powinien znaleźć najgłębszą studnię i zejść na samo dno.

Jaki rodzaj nienawiści jest najsilniejszy? (…) Kiedy spotyka się kogoś, kto bez trudu zdobył to, o czym człowiek sam na próżno od dawna marzy. Gdy patrzy się z zazdrością, jak inni dostają się bez trudu do świata, do którego człowiek sam nie może się dostać. I im bliżej jest ten człowiek, tym bardziej wzmaga się nienawiść.

Świadomość człowieka ciągle się zmienia. To tak, jakby codziennie ukazywało się nowe, poprawione i uzupełnione, wydanie encyklopedii.

Ludzie muszą się poważnie zastanawiać nad sensem życia tu i teraz, właśnie dlatego, że wiedzą, że kiedyś umrą.

Świat tak naprawdę składa się z wielkiej – w zasadzie niezliczonej – liczby różnorakich możliwości. Ich wybór należy w pewnym stopniu do poszczególnych ludzi. W ten sposób tworzą oni świat.