Harlan Coben

(…) lubimy myśleć, iż to, co dobre, będzie trwało wiecznie. Niestety. Uważamy, że zawsze będziemy młodzi, że drogie nam chwile i osoby są wieczne. Nie są.

Byli przyjaciółmi, najlepszymi przyjaciółmi. Zabiliby, broniąc jeden drugiego. Jednak nie byli tacy sami.

Życie bez żadnych błędów nie jest nic warte.

(…) my, rodzice jesteśmy jak mechanicy samochodowi. Potrafimy wyregulować auto i dopilnować, żeby miało odpowiednie płyny, możemy sprawdzić pracę silnika, stan oleju, przygotować je do jazdy. Jednak samochód to samochód. Kiedy się zjawia, jest to jaguar, Toyota lub prius. Nie zamienisz toyoty w jaguara.

Za dużo tutaj dymu, żeby nie było ognia.

(…) ludzie mają zdumiewającą zdolność paprania sobie życia.

Możesz być twardy, możesz być największym z twardzieli, jednak kiedy patrzysz śmierci w oczy, przychodzi ci do głowy tylko jedna myśl: nie chcę umierać. Wszystko staje się bardzo proste. Przetrwać.

(…) kiedy wyeliminuje się niemożliwe, to, co pozostaje, obojętnie jak nieprawdopodobne, musi być prawdą.

Przy wszystkich innych ukrywasz brud za fasadą, żeby cię lubili, jednak prawdziwym przyjaciołom pokazujesz ten brud, a im jeszcze bardziej na tobie zależy. Kiedy pozbywamy się fasady, zbliżamy się do siebie.

Zawsze mamy osiemnaście lat i czekamy, aż zacznie się życie.

Ludzie nie modlą się w okopach dlatego, że są gotowi spotkać się ze Stwórcą. Modlą się, ponieważ nie chcą się z Nim spotkać.

Wina golfowa zasada numer dwanaście: Można źle grać w golfa, ale nie wolno źle grać w golfa powoli.