Emma Bull

Wszystkie istoty ciągną do wody i wokół niej organizują swoje życie. Podobnie ludzkość. Sercem każdej społeczności jest woda: wielka jak morze albo mała jak źródełko.

Lata występów na scenie nauczyły ją, jak panować nad tremą: trzeba wyobrazić sobie najgorsze, co może się zdarzyć, wraz ze wszystkimi konsekwencjami. Strach zawsze okazywał się niewspółmierny do rzeczywistego zagrożenia.

Dobre nie może długo trwać.

Wszyscy jesteśmy nieśmiertelni, dopóki nie umrzemy.

Czasami kilku musi cierpieć dla dobra wielu.

Nie zawsze możemy mieć wpływ na to, co przynosi nam życie.