U nas ciekawy był Witkiewicz. Umysł drapieżny. Jego książek Nie czytać – prawie obowiązek. W ciągu… — Czesław Miłosz

I w owym wrześniu pełnym żalu,

Potężną dozą weronalu

Śmierć uznał za rzecz tak zaszczytną,

Że to, co zaczął, skończył brzytwą.

Pośród żarcików, anegdotek,

Szlachecki wspominając miodek,

Chyli się Polska w trudne czasy

Przed bóstwem wódki i kiełbasy.

W nasze dni zamglone,

Stylem zasnute jak kokonem,

Sięgaj

I przędzę bierz za przędzą,

Aż kruche nitki się rozkręcą

I na dnie z wolna się ukaże

Poczwarka nietykalna zdarzeń.

I przędzę zwiń. I z pełną wiedzą,

Że tylko przez nią oczy śledzą

Tę gwiazdę przeobrażeń wrzącą –

Czyń, póki dni ci się nie skończą