Pośród żarcików, anegdotek, Szlachecki wspominając miodek, Chyli się Polska w trudne czasy Przed bóstwem… — Czesław Miłosz

U nas ciekawy był Witkiewicz.

Umysł drapieżny.

Jego książek

Nie czytać – prawie obowiązek.

W ciągu najbliższych stu lat chyba

Nikt w Polsce jego dzieł nie wyda.

I w owym wrześniu pełnym żalu,

Potężną dozą weronalu

Śmierć uznał za rzecz tak zaszczytną,

Że to, co zaczął, skończył brzytwą.

W nasze dni zamglone,

Stylem zasnute jak kokonem,

Sięgaj

I przędzę bierz za przędzą,

Aż kruche nitki się rozkręcą

I na dnie z wolna się ukaże

Poczwarka nietykalna zdarzeń.

I przędzę zwiń. I z pełną wiedzą,

Że tylko przez nią oczy śledzą

Tę gwiazdę przeobrażeń wrzącą –

Czyń, póki dni ci się nie skończą