Mając znajomość z nocy kresem Zasiadaj nad Tukidydesem I purpurowy sok destyluj, Aż palcem dotkniesz ziarna… — Czesław Miłosz

U nas ciekawy był Witkiewicz.

Umysł drapieżny.

Jego książek

Nie czytać – prawie obowiązek.

W ciągu najbliższych stu lat chyba

Nikt w Polsce jego dzieł nie wyda.

I w owym wrześniu pełnym żalu,

Potężną dozą weronalu

Śmierć uznał za rzecz tak zaszczytną,

Że to, co zaczął, skończył brzytwą.

Pośród żarcików, anegdotek,

Szlachecki wspominając miodek,

Chyli się Polska w trudne czasy

Przed bóstwem wódki i kiełbasy.