Alicja Lenczewska

Twoja ofiara polega na tym, że nie należąc do tego świata, musisz w nim tkwić.

Życie kończy się wtedy, gdy obraz jest już skończony i nic więcej nie można w nim udoskonalić.

Obecnie tylko droga dziecięcego oddania uchronić może wiele ludzi od agresji szatana, który rozszerza swoje panowanie nad światem.

(…) przychodź do Mnie ze swoją niemocą. Ja wszystko przyjmę: przemienię, uświęcę.

O ileż więcej cenna jest grzeszność doprowadzająca do skruchy, niż „doskonałość” uwieńczona pychą.

Miłość musi być w ruchu jak rzeka. Gdy ją zatrzymasz – umiera.

I bardzo pragnę, aby Moje dzieci wyciągały swoje ręce i zarzucały Mi na szyję z ufnością i oddaniem.

Aby modlić się za kogoś o uzdrowienie, trzeba mieć czyste własne serce. Nie może w nim być nieżyczliwości wobec kogokolwiek, niechęci, zazdrości.

Mój Kościół wiele zawinił przez swój schematyzm i konserwatyzm.

Często na siłę muszę przełamywać zasiedziałość w starych formach, już mało przydatnych.

Dlaczego nadal przeżywasz to, co od ludzi pochodzi? Dlaczego analizujesz ich działania i własne reakcje? Dlaczego chcesz być kimś w ich oczach?

Jeśli człowiek dopuszcza do swego serca złość, najbardziej krzywdzi samego siebie i godzien jest wielkiego współczucia i miłosierdzia.

To, czy ktoś potrafi kochać, poznaje się po tym, czy jest zdolny do ofiarności na rzecz tych, którzy potrzebują pomocy.