Cytaty o samotności

[...] stosunki pomiędzy nimi są chłodne i na dystans... statki, które mijają się nocą.

[...] w mroku świat się zmienia. W mroku, a zwłaszcza w samotności. Pękają wówczas zamki klatki, w której mieszka wyobraźnia, i wszystko może się wyrwać na wolność - absolutnie wszystko.

Sprawa zasadnicza to myślenie, [...]. Myślenie. Myślenie i samotność, bo nieważne, z kim spędzasz czas, na końcu jesteś sam.

Ludzie, których sobie wyobrażasz, potrafią tak doskonale słuchać.

O to właśnie chodzi [...]. To ma cię skłonić do ucieczki; temu służą wizje - zerwaniu stosunków z innymi, odizolowaniu cię. Jeśli to się uda, twoje życie wśród istot ludzkich jest skończone. To mają na myśli, twierdząc, że termin „schizofrenia” nie jest diagnozą, lecz prognozą: nie mówi nic o tym, co ci dolega, tylko jak skończysz.

[...] nawet najbardziej szalona myśl może opętać człowieka, jeśli jest samotny, zrozpaczony i ktoś na okrągło mu o niej przypomina. Wwierca się w głowę jak robak, składa jajka i wkrótce w całym mózgu roi się od larw.

W głębi duszy pragniemy, żeby nas ktoś wysłuchał, żeby zrozumiał, choć w gruncie rzeczy wątpimy, że to jest możliwe!

[...] nikt, nikt z nas nie jest gotów na śmierć, jeżeli nie ma go kto odprowadzić.

[...] przecież nie tak znowu mało mieć kogoś, kogo mógłby człowiek pożałować, oprócz samego siebie, z kim mógłby się porównać w tkliwości nad sobą.