Cytaty
Wstyd, pojął. Dlatego to wszystko powiedział - ze wstydu [...]. Cóż to za potężna siła, która skłania człowieka, by mówił takie podłe rzeczy.
Rozdział 3 · s. 64
W zmarłym jest coś przytłaczającego. Śmierć sama w sobie jest władzą. Przemianą równie wspaniałą jak życie, a przecież o tyleż trudniejszą do zrozumienia.
Rozdział 4 · s. 101
Szkoła Publiczna [...] była neurotyczna. Pragnęła świata, w którym nie pojawia się nic nowego, w którym nie dochodzi do niespodzianek. A to rzeczywistość nerwicy natręctw; w żadnym razie nie był to zdrowy świat.
Rozdział 5 · s. 108
Dziwne, jak ludzie przywiązują się do przedmiotów, jakby były przedłużeniem ich ciał - coś w rodzaju maszynowej hipochondrii.
Rozdział 6 · s. 140
Śmierć wprawia wszystkich w zdenerwowanie, skłania do robienia niezwykłych rzeczy; wywołuje reakcję łańcuchową działań i emocji, która się rozprzestrzenia, wciąż dalej i dalej, obejmując coraz więcej ludzi i spraw.
Rozdział 7 · s. 161
[...] ludzie uważają chorobę psychiczną za ucieczkę! [...] To nie ucieczka, tylko kurczenie się życia do postaci - ostatecznie - butwiejącego, wilgotnego grobu, miejsca, w którym nic się nie dzieje, terenu absolutnej śmierci.
Rozdział 9 · s. 194
Choroba umysłowa - konieczność budowania obrazu swojego życia z relacji innych ludzi.
Rozdział 13 · s. 268
Człowiek ma zawsze do wyboru dwa miejsca. Dom i resztę świata z resztą ludzi.
wypowiada Jack Bohlen · Rozdział 16 · s. 331
O to właśnie chodzi [...]. To ma cię skłonić do ucieczki; temu służą wizje - zerwaniu stosunków z innymi, odizolowaniu cię. Jeśli to się uda, twoje życie wśród istot ludzkich jest skończone. To mają na myśli, twierdząc, że termin „schizofrenia” nie jest diagnozą, lecz prognozą: nie mówi nic o tym, co ci dolega, tylko jak skończysz.
wypowiada Jack Bohlen · Rozdział 7 · s. 156
To już wszystkie cytaty.
9 cytatów w kolekcji · wróć tu, gdy dodamy kolejne