Stanisław Jerzy Lec

I pomyśleć, że na tym ogniu, który ukradł Prometeusz bogom, spalono Giordana Bruno!

Karłom trzeba się nisko kłaniać.

I pies w stolicy szczeka centralniej.

Jego myśl jest czystą rozkoszą. Nikogo nie zapładnia.

Istnieją ekonomiczne bodźce seksualne.

I myśl trzeba gimnastykować codziennie! Ale nie zbiorowo.

Jak świeże są barwy tych, co byli w cieniu.

Jak będą się czuć lunatycy na księżycu?

I wahadło idzie z czasem.

I masochiści wyznają wszystko na torturach. Z wdzięczności.

Już sam znak paragrafu wygląda jak narzędzie tortury.

I pchła nie skacze z radości.