Paulo Coelho

Poznanie imienia oznacza, że masz do czynienia z istotą ludzka, a nie z wrogiem. Imię nadaje człowiekowi jedyną w swoim rodzaju osobowość, która ma przeszłość i przyszłość, przodków i, być może, potomków, która przeżyła swoje upadki i wzloty. Człowiek to imię. Jest dumny ze swego imienia, w ciągu całego życia powtarza je miliony razy, utożsamiając się z nim. To pierwsze słowo, którego uczymy się po „mama” i „tata”.

Widok cudzych brylantów i sukni można przypłacić depresją, złym humorem i poczuciem niższości.

Zmiany zachodzą właśnie w momentach kryzysu.

Syndrom celebryty. Człowiek zapomina, kim jest, a zaczyna wierzyć w to, co inni o nim mówią. Superklasa – marzenie każdego śmiertelnika – świat bez cieni, gdzie na każdą prośbę pada sakramentalne „tak”.

Staraj się nie myśleć, inaczej udzieli ci się niepokój i rozdrażnienie.

Torebka wydaje się doskonałą metaforą tego, co aktualnie przeżywa: piękna z zewnątrz, a pusta w środku.

Poczucie wdzięczności jest cnotą. Nikt daleko nie zajedzie, jeżeli zapomni o ludziach, którzy stali przy nim w potrzebie. Co nie znaczy, że należy stale przypominać i pamiętać o otrzymanej lub udzielonej pomocy.

Wszystkie wierzyły, że ich marzenia się ziszczą, że ktoś wreszcie odkryje ich talent, aż pewnego dnia gorzka prawda stawała się oczywista: w tym biznesie jest tylko jedno magiczne słowo: kontakty.

Jeżeli wierzysz w zwycięstwo, zwycięstwo uwierzy w ciebie.

Kiedyś słyszał o chorobie występującej w Afryce Centralnej, nazywanej śpiączką. Nie każdy jednak wie, że podobna choroba atakuje duszę. Jest bardzo groźna, ponieważ w pierwszym stadium jej objawy są zwykle niezauważalne. Na pierwszy znak braku entuzjazmu i zainteresowania innymi ludźmi, uważaj! Jedynym lekarstwem na tę chorobę jest zrozumieć, że dusza zmuszona do życia powierzchownego cierpi katusze. Dusza potrzebuje bowiem pięknych, głębokich przeżyć.

W młodości wszyscy mamy głowę pełną ideałów i chcemy zbawiać świat. Z czasem wielu z nas zapomina o tym marzeniu, odkrywając, że istnieje tyle innych, ważniejszych spraw: założenie rodziny, dorabianie się, podróże, nauka języków obcych. Jednak niektórzy uparcie wierzą, że można zmienić społeczeństwo i pozostawić po sobie przyszłym pokoleniom lepszy świat. Trzeba tylko wybrać sobie zawód.

Superklasa wyznaje własny system wartości. Zwykli śmiertelnicy skarżą się na boską niesprawiedliwość, zazdroszczą władzy, cierpią widząc, jak inni się bawią. Nie rozumieją, że tam na górze nikt się nie bawi. Że każdego dręczy niepewność, że za brylantami, eleganckimi samochodami i wypchanymi portfelami kryje się kompleks niższości.