Ostatnio dodane

Nic tak nie pomaga w rozwiązywaniu zagadek, jak nocna przechadzka [...].

To dziwne, ale kiedy człowiek się czegoś boi i oddałby wszystko, byle tylko spowolnić upływ czasu, czas ma okropny zwyczaj przyspieszania swego biegu.

Nie lubię takich, którzy atakują, kiedy przeciwnik jest do nich odwrócony plecami [...]. Tak robią tylko śmierdzące tchórze i szumowiny...

Tak nam trudno oprzeć się pokusie zrobienia wrażenia na innych, kiedy jesteśmy razem.

Niczym są różnice w zwyczajach i języku, jeśli mamy takie same cele i otwieramy przed sobą serca.

Zagłuszanie bólu na jakiś czas sprawia, że powraca ze zdwojoną siłą.

Jesteś jak te psy, te niechciane, które przez całe życie są źle traktowane. Kopiesz je i kopiesz, a one wciąż wracają, wciąż płaszczą się i merdają ogonem. Proszą, błagają. Mają nadzieję, że tym razem zrobią coś dobrze i wreszcie je pokochasz.

[...] jeśli nie wybaczę sama sobie, to będzie trwało i trwało, [...] nigdy nie przestanę uciekać.

Nie ma nic bardziej bolesnego i destrukcyjnego niż podejrzliwość.

[...] jeśli nie pamięta się swoich występków, umysł wypełnia luki i do głowy przychodzą najgorsze rzeczy...

[...] umysłu nie da się szybko naprawić.

Trudno jest oprzeć się dobroci obcych ludzi. Kogoś, kto patrzy na ciebie, kto cię nie zna, kto mówi, że wszystko jest dobrze, bez względu na to, co zrobiłeś niedawno czy kiedykolwiek: cierpiałeś, bolało cię, zasługujesz na przebaczenie.