Ostatnio dodane

Tego, co wiem o pisaniu prozy, w większości dowiedziałem się podczas codziennego biegania.

[...] niektóre procesy nie pozwalają na żadne modyfikacje. Jeśli stajesz się częścią takiego procesu, jedyne, co możesz zrobić, to przekształcić się - albo zniekształcić - przez uporczywe powtórzenia i uczynić ten proces częścią własnej osobowości.

Nic na tym świecie nie jest tak piękne jak wyobrażenia osoby tracącej powoli świadomość.

[...] niekiedy porażki są do pewnego stopnia nieuniknione. Nikt nie jest w stanie wygrywać przez cały czas.

Niestety, nie jestem już młody. Zbliżam się do wieku, w którym naprawdę dostaje się tylko tyle, za ile się zapłaci.

Granica oddzielająca zdrową pewność siebie od niezdrowej dumy jest cieniutka.

Są trzy powody, dla których odniosłem porażkę. Za mało trenowałem. Za mało trenowałem. I za mało trenowałem.

Własnemu ciału można rozkazywać do woli, rzecz w tym, że ciało bywa nieposłuszne, a przynajmniej nie jest posłuszne od razu.

W sali gimnastycznej, w której ćwiczę w Tokio, wisi plakat, a na nim widnieje napis: „Mięśnie zdobywa się z trudem i łatwo traci. Tłuszcz zdobywa się łatwo i traci z trudem”. Bolesna prawda, która pozostaje faktem.

Najważniejsze, czego uczymy się w szkole, jest to, że najważniejszego nie można nauczyć się w szkole.

[...] nikt nie staje się biegaczem, ponieważ ktoś mu to poradził. Ludzie najczęściej stają się biegaczami, ponieważ tak ma być.

Istoty ludzkie w sposób naturalny powtarzają rzeczy, które lubią robić, i nie robią tego, czego nie lubią.