Smutek był formą, a szczęście treścią. Szczęście wypełniało przestrzeń smutku. — Milan Kundera

Miłość jest jak imperium – kiedy niknie idea, która je zrodziła, i ono musi się rozpaść.

Tak wyglądają chwile, w których rodzi się miłość: kobieta nie może się oprzeć głosowi, który wywołuje na zewnątrz jej zalęknioną duszę, mężczyzna nie może się oprzeć kobiecie, której dusza jest wrażliwa na jego głos.

Albo – albo: albo człowiek jest stworzony na podobieństwo Boże i wówczas Bóg ma kiszki, albo Bóg nie ma kiszek i człowiek nie jest do niego podobny.