Jest rzeczą świętą, by umrzeć w świętym miejscu. Była to jedna z tajemnic pustyni. — Michael Ondaatje

Są ludzie, których krzywdy łamią, i ludzie, którzy nie dają się złamać.

Kiedy jesteśmy młodzi, nie spoglądamy w lustro. Wpatrujemy się w nie, kiedy już się zestarzejemy, zatroskani o nasze imię, o naszą legendę, o to, co nasze życie będzie znaczyło dla przyszłości. Pysznimy się nazwiskami, które nosimy, zabiegamy o pierwszeństwo naszych odkryć, przewagę naszych armii, wyłączność naszego handlu. Dopiero postarzały Narcyz pożąda swego bałwochwalczego wizerunku.

Nawet drzewa chorują od zarazy, którą rozsiewamy.