Na wyżynach

Nic nie ginie, nic nie przepada, co z duszy jest. (…) To, co wolimy, nie bywa najwyższą zasługą.

Najwyższy szczyt jest ten, na który się wznosi depcząc samego siebie.

Bądź takim, aby cię każdy szczep pragnął mieć swoim.

Człowiek jeden drugiemu nigdy nie wystarczy, gdy dusze idą osobno.

Duch każdy jest Boży, jeśli go nie damy zabić materii lub oszukać jurystyce szatana.

Nie ten jest biedny, kto nic nie ma – ten się nazywa pięknie: ubogi. Ten jest biednym, kto cierpi nad ubóstwem i pożąda być bogatym. Wymagania i potrzeby przerastają zawsze możność, rosną jak chwasty.

Służyć skutecznie ludziom możesz tylko nad nimi panując.

Nędza nie doskonali.

Każdy świat jest piękny lub nędzny, to zależy od ludzi.

Ludziom śmierć teraz zdaje się straszna, gdy ją końcem nazywają – o ileż straszniejsza, gdy się stanie początkiem.

Nie wierz nigdy w dzieciństwo kobiety!