Ania ze Złotego Brzegu

Obrazy zawsze wyglądają tak niesamowicie w nocy. Można na nich dostrzec rzeczy niewidoczne za dnia.

Statki są jak kobiety (…). Muszą być rozumiane i kochane, bo w przeciwnym wypadku nie zdradzą sekretów swojej duszy. Zdarza się, że myślisz, iż znasz statek od dzioba do rufy, z zewnątrz i od środka, a tymczasem jego dusza będzie ciągle przed tobą zamknięta. Uleci od ciebie niby ptak, gdy zechcesz ją uchwycić w garść.

Prawdziwy mężczyzna powinien szanować ród, z którego pochodzi.

Na starość życie staje się trochę monotonne. Śmierć będzie czymś nowym.

Mężczyzna nie znaczy zbyt wiele, ale trochę go brak, gdy odejdzie na wieki.

Łatwo oddawać milion dolarów, którego się nie ma.

Marzenia zawsze brzmią głupio, gdy się ujmuje je w zwykłe słowa.

Grzeczność nie mogłaby istnieć bez odrobiny hipokryzji.

Wyobraźnia to coś wspaniałego, trzeba tylko nad nią panować.

Czas jest większym dobrodziejstwem niż nam się wydaje.

Całe życie słuchałam tego przysłowia (…) i zastanawiam się ile w nim prawdy. Może kanarek na dachu potrafi śpiewać, a wróbel w garści nie.

Zawsze bardzo mi żal dzieci, które nie spędziły kilku lat w krainie fantazji.