Kazuo Ishiguro

Jeżeli komuś nie powiodło się tam, gdzie innym brakło odwagi, albo po prostu woli, by podjąć jakąkolwiek próbę, to taki człowiek patrząc wstecz na swoje życie, znajduje w nim pociechę, a może nawet głęboką satysfakcję.

To, czego uczymy się w dzieciństwie, nigdy nie idzie na marne…

(...) straciłam całe lata, goniąc za jakimś nieokreślonym trofeum i łudząc się, że je zdobędę, jeśli tylko zrobię dość, by na nie zasłużyć. Ale już go nie chcę. Teraz pragnę czegoś innego – czegoś, co wiąże się z ciepłem i bezpieczeństwem, czegoś, w czym mogłabym się schronić, niezależnie od tego, co robię i kim jestem. Czegoś, co jest stale obecne, jak niebo nad głową.

Jeśli wyjdę za mąż, to tylko za kogoś, kto naprawdę wniesie jakiś wkład. Wkład w rozwój ludzkości, w naprawę świata. Czy to taka okropna ambicja?

Nie jest ważne, ile ktoś ma lat; liczy się to, czego doświadczył. Można dożyć setki i nie doświadczyć niczego.

Gdy człowiek wierzy w sens tego, co robi, to nie w smak mu marnowanie czasu.

Z biegiem czasu począłem doceniać zalety gotowania. To sztuka, jestem przekonany, równie szlachetna, jak malarstwo czy poezja. A nie docenia się jej tylko dlatego, że produkt tak szybko znika.

Człowiek musi być przygotowany na to, że ktoś czasem sobie z niego zażartuje.

Dobrze jest raz na jakiś czas spojrzeć za siebie, to pomaga uzyskać odpowiednią perspektywę.

Jesteś zbyt dumny, by przyznać się do swoich braków. Oto moja definicja durnia.

Dzieci dorastają, lecz pozostają dziećmi.

Gra w szachy polega na realizacji przemyślanej strategii. Polega na tym, że nie poddajemy się, gdy przeciwnik krzyżuje nam szyki, lecz bezzwłocznie obieramy nową strategię. Partia nie kończy się w chwili, gdy król jest przyparty do muru. Jej los jest przesądzony w momencie, gdy gracz rozpoczyna chaotyczne posunięcia. Gdy wszyscy jego żołnierze są w rozsypce, gdy nie mają wspólnego celu i myślą tylko o najbliższym ruchu: to właśnie oznacza klęskę.