Przywiązaliśmy się do myśli, że jesteśmy jak świat wieczni i niezniszczalni. — Józef Baran

On (półżartem): – Mam serce z kamienia.

Ona (żarliwie): – Ale za to jaka to radość rozżarzyć takie serce z kamienia.

Pisanie: wskrzeszanie do życia śmiertelnie bladej kartki, transfuzja zieleni, dzięki której papier przemienia się na powrót w żywe drzewo szumiące liśćmi, w rozśpiewany ptakami las.

Oblazły mnie

Mrówki przeżyć

I objadają