[...] przyjął mnie mój los: jak matka i jak kochanka. I do niego należę, a więcej do nikogo. — Hermann Hesse

Nikt nie ma snów, które jego nie dotyczą.

[...] bez śmierci nie pojawia się nic nowego. To okropniejsze, niż przypuszczałem.

Nie powinien pan oddawać się pragnieniom, w które pan nie wierzy. [...] Musi pan albo umieć z tych pragnień zrezygnować, albo pragnąć ich całkowicie i prawdziwie. Jeśli zdoła pan raz prosić tak, że w samym sobie będzie pan pewien spełnienia tej prośby, spełni się ona.