Haruki Murakami

(…) serce przypomina głęboką studnię. Nikt nie wie, co jest na dnie. Można tylko sobie wyobrażać na podstawie tego, co czasami wypływa na powierzchnię.

Śmierć nie jest przeciwieństwem życia, a jego częścią.

Zima była dość sroga, lecz mimo tego czasami zapominałem włączyć piecyk, bo nie potrafiłem odróżnić prawdziwego zimna od mego zimna wewnętrznego.

Rzeczywistość składa się z kilku warstw.

Uczyć się można jedynie na własnym doświadczeniu.

W świecie polityki liczą się nie argumenty, ze to czy tamto, ale rezultaty.

Kiedy przewróci się jedna karta, wali się cały domek. I nie ma jak się wydostać z gruzów. Dopóki ktoś nie przyjdzie i cię nie wyciągnie.

Umiejętność pełnego ufania komuś bez względu na rezultaty to jedna z właściwych stron ludzkiej natury.

Ziemia jest zaledwie pyłkiem unoszącym się w zakamarku wszechświata, z którego perspektywy stanowi jedynie tymczasowe i marne oparcie dla stóp.

Wspomnienia i myśli starzeją się tak samo jak ludzie.

– A poważnie mówiąc, w czym jesteś dobry?

– Nie ma czegoś takiego. Są rzeczy, które lubię.

Nikt nie wie, co się jutro może zdarzyć, a jeszcze mniej wiadomo, co będzie pojutrze. Skoro już o tym mowa, to nie wiadomo nawet, co się zdarzy dziś po południu.