Halina Poświatowska

Pamiętaj także o tym, że kochałam i że to miłość skazała mnie na śmierć.

Odchodził ode mnie zostawiając mnie bardziej samotną niż wtedy, kiedy nie było go jeszcze.

(…) zazwyczaj sądzimy, że przyszłość powinna być piękniejsza i lepsza.

Naprawdę można kochać tylko raz.

Nie umrę jeszcze, poczekam, poczekamy razem; my umiemy przecież pięknie czekać, na życie, na śmierć, na cokolwiek…

Strzeż się słońca, w słońcu tęskni się najbardziej.

Przyjacielu, jeśli nawet boli cię moja szczerość, nie porzucaj czytania. Czym, jeśli nie szczerością, mam się bronić przeciw twojemu oskarżającemu myśleniu.