Każdy reżim polityczny tworzy swoją własną mowę, oddziela słowo od prawdy, aby podporządkować sobie ludzi… — Gabriele Kuby

Komu zatem służy seksualizacja dzieci i młodzieży oraz wychowywanie ich do „różnorodności”?

1) Tym, w których interesie leży odcinanie ludzi od korzeni poprzez niszczenie rodziny i czynienie ich tym samym podatnymi na manipulacje dla globalnych celów strategicznych.

2) Tym, w których interesie leży globalna redukcja przyrostu ludności bez konieczności dokonywania zmian w globalnym podziale majątku.

3) Tym, w których interesie leży nastanie w Europie „demograficznej zimy”.

4) Tym, w których interesie leży wyeliminowanie religii, szczególnie chrześcijańskiej.

5) Tym, którzy cierpią z powodu „normatywności heteroseksualizmu” i przez jej likwidację chcą sobie zapewnić uznanie społeczne.

Bycie lewicowcem nie jest do dziś niczym niewłaściwym, nawet przeszłość z krwią na rękach czy współpraca ze Stasi nie są powodem do odmówienia komuś najwyższych nawet urzędów, podczas gdy etykietka prawicowca, a już zwłaszcza radykalnego prawicowca – nieważne, uzasadniona, czy nie – wystarczała wtedy i wystarcza dziś, aby kogoś pozbawić czci i pracy.

Elżbieta Radziszewska, pełnomocniczka polskiego rządu ds. równego traktowania, została wykluczona ze składu jury konkursu dla dziennikarzy o nagrodę Unii Europejskiej „Together against Discrimination”. Powiedziała bowiem, że szkoły katolickie muszą mieć prawo do odrzucenia aktywnego homoseksualisty jako nauczyciela, gdyż może to powodować konflikt z zasadami wyznawanymi przez szkołę.