Protezy koszmarów Zamawiane na Allegro (…) Wolę antyki mojej babci Sprawdzoną szafę z własnymi potworami Stół… — Ewa Klajman-Gomolińska

W lesie nie zasypiają tylko spokojni ludzie

Mają stare dusze

Przepracowane karmy

Szykują się do odlotu

Dla nich każda ulica

Jest przepełniona błędem

Litością która zmywa się

Jak lipny tatuaż

Rozkładasz parasol

Na wszelki przejaw nietolerancji

Płaczesz ulewą

Żeby uzasadnić konieczność parasola

Wpadasz na targi medycyny naturalnej

Po kolejny ametyst

Na wygnaną intuicję

Nie toleruję strachu

Zmywam go żelem antybakteryjnym

Aż do kości

Chyba stać cię na coś więcej

Pachnące żele pianki naturalne mydełka

Na coś więcej niż strach

W którym woła się bliskich

Skazując ich na śmierć

Tak było w Salem

Tak jest tu dziś

(…)

W ciszy jest tyle samo prawdy co przekleństw

Merlin zbiera myśli

Moje twoje i atak paniki

Behawioralne zmiany