Erich Maria Remarque
Cytaty
(...) dlaczego stawia się pomniki wszelkim możliwym ludziom... Dlaczego nie postawi się raz pomnika księżycowi albo kwitnącej śliwie?
(...) nigdy, ale to nigdy, po trzykroć nigdy nie ośmieszysz się w oczach kobiety, jeżeli będziesz coś robił dla niej.
Zasady należy łamać, inaczej nie sprawiają żadnej przyjemności.
Szczęście jest najniepewniejszym na świecie towarem o najwyższej cenie.
Mężczyzna nie umie żyć dla miłości. Ale umie żyć dla człowieka.
Może, tak przywykliśmy do kieratu, że ta odrobina wolności wytrąca nas z równowagi.
Współczucie jest najbardziej nieużytecznym artykułem na świecie. (...) jest to odwrotna strona satysfakcji z czyjegoś nieszczęścia.
Grunt nie przywiązywać się do niczego (...). Do czego się przywiążesz, to chciałbyś zatrzymać. A zatrzymać w życiu nie można nic.
– (...) Niepotrzebna mi kobieta-towarzysz. Chcę kobiety-kochanki.
– Kiedy ja nie jestem także i tym – wyszeptała.
– A więc czymże jesteś?
– Ani tym, ani owym. Strzępem, fragmentem...
– To jest najcudowniejsze. Podnieca wyobraźnię. Takie kobiety kocha się wiecznie. Skończone doskonałości zapomina się łatwo. Wartościowe także wylatują z pamięci. Tylko fragmentów się nie zapomina.
Kochanie, ludzie to gorsza trucizna aniżeli alkohol i tytoń.
Filarami ludzkiego społeczeństwa są: chciwość, strach i przekupstwo.
Im mniej człowiek wie, tym łatwiej mu żyć. Wiedza daje wolność, ale unieszczęśliwia.
