Nikt nie żyje sam: rozmawia z tymi, co przeminęli; ich życie w niego się wciela. — Czesław Miłosz

W zimie ulubionym jej zajęciem było stawać przy piecu, zadzierać spódnicę i grzać tyłek – ta pozycja oznaczała, że jest gotowa do rozmowy. Ów gest wyzwania wobec obyczajów bardzo Tomaszowi imponował.

Stworzenie, które się zabija, i tak umrze, więc chyba wszystko jedno, czy trochę wcześniej czy później.

Może nawet Boga wcale nie ma i nikt nie mieszka w niebie. Ale jak się o tym przekonać?