Czuję pustkę, jakby nic nie było przede mną i poza mną. Nie rozumiem swego JA. — Barbara Rosiek

Życie jest nam dane. Mamy żyć dla samego życia. Dla cierpienia. śmierć ma zakończyć nasze cierpienie, więc dlaczego tak się jej boimy? Jesteśmy niczym, a ciągle wmawiamy sobie, że jesteśmy kimś.

Zawsze chciałam być wolnym człowiekiem, a stałam się niewolnikiem pełnej strzykawki.

W samotności pragnę samotności.