Andrzej Pilipiuk

Jakub właśnie wdrapywał się na konia gdy nadszedł posterunkowy Birski.

– Witam obywatela.

– Szacunek.

– Wybieramy się gdzieś na koniku?

– A co?

– Chuchnijcie obywatelu.

– Jakub chuchnął a czterdziestu rozbójników dało odczuć swoją obecność. (…)

– A wiecie, co grozi za kierowanie po pijanemu?

-A czym ja kieruje? – zdziwił się Jakub.

Gliniarz zmieszał się lekko.

– A koniem sterujecie. Stwarzacie zagrożenia drodze.

– E tam. Koń sam jedzie, jest taki mądry, że nie trzeba nim kierować. Mało to razy mnie zawiózł do domu…

– Wy się Wędrowycz doigracie. Ponoć znowu chcieliście kupować drut na sidła?

– A widział ty kiedyś sidła w życiu? Drut mi jest mi potrzebny do chmielu.

– Wy nie zajmujecie się uprawa chmielu.

– Może mam zamiar, mogę was nawet sądownie zaskarżyć o blokowanie inicjatywy gospodarczej (…).

– Tak jest – zasalutował wachman – Zaraz, jeśli jest ściśle tajna, to ja nie powinienem o tym wiedzieć…

– Słusznie – mruknął generał strzelając mu między oczy – Ciało chlapnęło na podłogę, prawie dokładnie wpasowując się w narysowaną kredą sylwetkę.

– No i kurcze znowu nie wycelowałem…

Nasz problem polega zupełnie na czym innym – generał zniżył głos – Otóż ostatnio, na dniach wartownicy pilnujący szklanej trumny wodza [Lenina] zauważyli, że ten zaczął się poruszać.

– To da się bardzo łatwo wyjaśnić.

– No to mówcie egzorcysto

– Powtarzacie od siedemdziesięciu lat, że Lenin jest wiecznie żywy i w końcu on sam w to uwierzył.

Nareszcie cywilizacja, tu znajdziemy monopolowy.