Z opisywaniem chmur musiałabym się bardzo śpieszyć – już po ułamku chwili przestają być te, zaczynają być… — Wisława Szymborska

Śni mi sie, że się budzę,

bo słyszę telefon.

Śni mi się pewność,

że dzwoni umarły.

Jestem kim jestem.

Niepojęty przypadek

jak każdy przypadek.

Inni przodkowie

mogli byc przecież moimi,

a już z innego gniazda

wyfrunęłabym,

już spod innego pnia

wypełzła w łusce.

Kiedy wymawiam słowo „przyszłość”,

pierwsza sylaba odchodzi już do przeszłości.

Kiedy wymawiam słowo „cisza”,

niszczę ją.

Kiedy wymawiam słowo „nic”,

stwarzam coś, co nie mieści się w żadnym niebycie.