Niewiele przecież trzeba słów, żeby zamknąć w nich nasze przeznaczenie. I, być może, ze wszystkich słów tylko… — Wiesław Myśliwski

Niewiele przecież trzeba słów, żeby zamknąć w nich nasze przeznaczenie. I, być może, ze wszystkich słów tylko te niedokończone są jak ziarna, kiełkują, rosną.

10 Dotknięcie · s. 591

Więcej z tej książki

  • To już lepiej, żeby pan był nieśmiały, niż miałby pan być pospolity.

    8 Nie zatańczone tango · s. 462

  • Bo tak naprawdę jedyna droga do tajemnicy prowadzi przez rozpacz. Można by wręcz powiedzieć, szczęśliwi, których stać na rozpacz.

    9 Zabijcie i mnie, panowie! · s. 527

  • Bo udręka niewiary jest najdotkliwsza z udręk.

    9 Zabijcie i mnie, panowie! · s. 536

Wszystkie cytaty z tej książki