Terry Pratchett
Cytaty
Muzyka i magia mają ze sobą wiele wspólnego. Na przykład obie są na „m”.
W skład wolności, naturalnie, wchodziło odwieczne prawo do śmierci głodowej.
– Uwaga! Kto mi powie, co Cohen zrobił nieprawidłowo?
– Nie powiedział proszę?
– Nie powiedział dziękuję?
– Walnął handlarza arbuzem, pchnął go w truskawki, kopnął w orzechy, podpalił stragan i ukradł wszystkie pieniądze?
– A jednak to kłamstwo. Tak jak to, co ludzie myślą o maskach.
– A jakie jest kłamstwo o maskach?
– Ludzie wierzą, że ukrywają twarze.
– Przecież ukrywają twarze – zauważyła niania.
– Tylko tę, która jest na wierzchu.
Ale może czasami człowiek musi stanąć mężnie i walczyć, choćby dlatego że nie ma już dokąd uciekać.
Edukacja na Niewidocznym Uniwersytecie działała uświęconą przez wieki metodą umieszczania dużej grupy młodych ludzi w pobliżu dużego zbioru książek, w nadziei że coś przejdzie z jednych na drugich.
Dziewczyna oburzyła się.
– Czy nie posiadasz zadziwiających mocy magicznych?
– O tak! Naturalnie! Tylko że...
– Powiedz coś w języku magów!
– Eee... Isulcus, isulcus, isulcus, moriturus sum. – Rincewind nie spuszczał wzroku z noża.
– „O udar, zaraz umrę”?
Nic nie stymuluje magicznych nerwów bardziej od uczucia niedopasowania.
Dobro i Zło są kategoriami całkiem zbytecznymi, jeśli człowiek dorasta z wysoce rozwiniętym poczuciem tego, co Słuszne i Niesłuszne.
Na tym polega główna zaleta czarnych ubrań – ubierając się na czarno, można udawać każdego. Matka Przełożona czy Madame, to tylko kwestia stylu. Wszystko zależy od detali.
Coś jest w teorii, myślał [Rincewind], że na świecie żyje tylko kilka osób. Dlatego człowiek ciągle spotyka te same. Gdzieś pewnie istnieje ich forma wyjściowa.
Pora, żeby zacząć uciekać, następuje w okolicy „e” w „Hej, ty!”.
