– A czemu nie mielibyśmy porozmawiać o tym przy kolacji? (…) – Przy kolacji? – Tak, przy kolacji. Wiesz, to… — Tanya Huff

– Podejrzewam, że nie posłuchasz, jeśli poproszę, żebyś była ostrożna? (…)

– Podejrzewam, że nie posłuchasz, jeśli poproszę byś przestał być nadopiekuńczym sukinsynem? (…)

– Dobra. – Rozłożył ręce w geście poddania. – To co powiesz na to: nie rób niczego, czego ja bym nie zrobił? (…)

– Myślałam, że nie chcesz, bym zrobiła coś głupiego?

– Weź torebki, są w promocji.

– Nie lubię torebek. – Kątem oka Vicki dostrzegła, jak pani Kopoulus wyraża milczącą i niezbyt pochlebną opinię o jej niechęci do oszczędzenia czterdziestu dziewięciu centów. Wzięła butelkę i zaniosła ją do kasy.

Żołądek pełen piwa i już jesteś bohaterem”, pomyślał DeVerne, wystarczająco trzeźwy, by uświadomić sobie, że mógł się pakować w kłopoty, ale wystarczająco pijany, by się tym nie przejmować.