Adrian zerknął na Christiana wyciągniętego na łóżku. – Hm – mruknął, wchodząc. – Więc to tak zamierzasz… — Richelle Mead
Adrian zerknął na Christiana wyciągniętego na łóżku. – Hm – mruknął, wchodząc. – Więc to tak zamierzasz rozwiązać problem braku najbliższej rodziny kandydatki. Mali Dragomirowie. Dobry pomysł. Christian usiadł, a potem wstał i podszedł do nich. – Otóż to. Przerwałeś nam rozważanie wagi państwowej.
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Kiedy się ockną będą pamiętali tylko tego niezrównoważonego Rosjanina.
– O nie! Kazaliście Christianowi wysadzić starożytne posągi.
– Oczywiście, że nie – żachnął się Eddie. Był wstrząśnięty, że mogłam zasugerować taką okropność. – Moroje władający ogniem potrafiliby ocenić, czy to zrobił.
– Jestem pod wrażeniem – przyznałam. Powinnam mieć więcej wiary w ich zdrowy rozsądek. No, niekoniecznie.
– Użyliśmy C4.
– Potrzebuję prysznicu.
– Najpierw sen. Potem prysznic. Śpię z tobą.
– Śpisz czy ŚPISZ?
– Naprawdę śpię. Potrzebujesz tego. Oczywiście jeśli będziesz chciała później przeprowadzić jakiekolwiek interesy rady…
– Przysięgam, że jeśli powiesz „małe Dragomiry”, to śpisz na korytarzu.
