Kiedy się ockną będą pamiętali tylko tego niezrównoważonego Rosjanina. — Richelle Mead

– O nie! Kazaliście Christianowi wysadzić starożytne posągi.

– Oczywiście, że nie – żachnął się Eddie. Był wstrząśnięty, że mogłam zasugerować taką okropność. – Moroje władający ogniem potrafiliby ocenić, czy to zrobił.

– Jestem pod wrażeniem – przyznałam. Powinnam mieć więcej wiary w ich zdrowy rozsądek. No, niekoniecznie.

– Użyliśmy C4.

– Potrzebuję prysznicu.

– Najpierw sen. Potem prysznic. Śpię z tobą.

– Śpisz czy ŚPISZ?

– Naprawdę śpię. Potrzebujesz tego. Oczywiście jeśli będziesz chciała później przeprowadzić jakiekolwiek interesy rady…

– Przysięgam, że jeśli powiesz „małe Dragomiry”, to śpisz na korytarzu.

– Potrzebujemy kogoś by zwrócił uwagę całej sali – powiedziałam. – Kogoś nie obawiającego się zrobienia widowiska… to znaczy oczywiście oprócz mnie.

– Michaił? Gdzieś ty był?

Odwróciliśmy się i zobaczyliśmy stojącego przed nami Abe’a.