Richard Scott Bakker

Człowiek nie może się sam nazwać prawym. Może co najwyżej mieć nadzieję, że taki jest. I właśnie ta nadzieja nadaje sens naszym poczynaniom.

Strach ma wiele postaci, lecz nigdy nie jest tak niebezpieczny jak wtedy, gdy łączy się z władzą i ciągłą niepewnością.

Mężczyźni lubią zmieniać kochanki, ale nie wrogów.

Żeby samej jeść, trzeba karmić innych.

Obowiązek wyznacza dystans między tym, co zwierzęce, i tym, co boskie.

Oto problem ze wszystkimi wielkimi objawieniami: ich znaczenie często przekracza możliwości naszego pojmowania. Rozumiemy dopiero potem, zawsze potem. Nie tylko wtedy, gdy jest za późno, lecz właśnie dlatego że jest już za późno.

Kiedy człowiek wierzył, wiara poruszała jego duszę; kiedy wiary zabrakło, cały świat działał przeciw niemu.

Znój nie koi. Znój tylko otępia.

Ogień jest zdradziecki, rozświetla mały krąg, poprzez zaciemnienie całego świata.

Wyrzuty sumienia to opium dla głupców.

U kobiet egzystencja poprzedza esencję. Mają taką naturę, że ich dusze poruszają się po torach równoległych do tych wyznaczanych aksjomatami. Dusza kobieca jest bardziej uległa, współczująca i opiekuńcza niż męska, i co za tym idzie, dostrzeganie absolutów sprawia jej większe problemy – tak jakby szukała kostura w młodniku. Dlatego też kobiety mają skłonność do egoizmu z przyzwoitością.(...) Z mężczyznami jest inaczej. Skłaniają się ku tak wielu rzeczom jednocześnie i z taką gwałtownością, że reguły stanowią dla nich wiecznie ciążące im brzemię, jarzmo. Mężczyzna albo się ugnie, albo je odrzuci raz na zawsze. W przeciwieństwie do kobiety zawsze wie, co powinien zrobić – ponieważ tak bardzo odbiega to od tego, co robić by chciał.

Dostrzegaj zadowolenie wrogów i monotonię kochanków.