– Bo on mi nie mówi za każdym razem, że zjadłam robaczywy majonez, że myłam głowę w pralce... – Albo że zupa… — Rafał Kosik

– Znów mamy siedzieć na drzewie? – zapytał Net.[...] – Nie możemy tam zostawić... Ja wiem? Jakichś przyrządów, mierników czy czegoś?

– Przecież mieszkamy w Polsce. Ukradną po pięciu minutach.[...]

– Oby nas nie ukradli – mruknął Net.

– Na co komu trójka gimnazjalistów? – uśmiechnęła się Nika.

– Na przeszczepy?

– Imprezka już się rozkręciła, jak widzę – skwitowała Aurelia.

– To nie jest tak, jak... – Net zamknął nogą drzwi łazienki.

– To właśnie jest tak, jak – poprawiła szybko Nika. – Czego się napijesz? Niestety piwa mnie ma.[...]

– Soczek możesz mi podać.

– Stoi na stole w salonie. Nakrętkę odkręca się w lewo.

[...] [Felix] sięgnął po prezent. Był nim mały, srebrny, plastikowy piesek z przegubowymi łapkami.[...]

– Tu jest [...] napisane – Nika wzięła w dłonie pudełko – że to zabawka dla dzieci powyżej trzech lat. Co za szczęście, że Felix jest starszy! Może nie połknie żadnej małej części.