Michał Choromański

Kobieta oddaje się tylko temu, którego nie kocha.

Zwykle kobiece łzy są związane z jakimś wyraźnym celem, są poniekąd utylitarne.

Zdrada bowiem ma swój pewien wymiar, który ogarnąć da się dopiero z odległości znaczniej dalszej, niż na to pozwala osobiste współżycie.

Prawdopodobnie fizyczna siła ludzka polega nie tyle na sprawności i wielkości bicepsów, co na braku wszelkiej refleksyjności. Dlatego też w większości wypadków głupi człowiek jest fizycznie mocniejszy od mądrego.

Jeżeli się miłość pozbawi zazdrości, wtłoczy się ją w ramy nowego konwenansu.

Wśród dziesięciu znajomych mężczyzn mąż zawsze będzie zazdrosny o dziewięciu niewinnych, dziesiątego zaś, z którym żona go zdradza, nigdy nie będzie podejrzewał.

Co zaś do mózgu kobiety, to nie obchodzi mnie on nigdy, uważam, że kobieta ma ciekawsze organy.

Nie ma okrutniejszej nad niepewność męki, jak również nie ma granic podłości, na jaką zdobyć się może prawdziwa, wielka miłość!

W prawdziwej miłości człowiek przede wszystkim zatraca wszelką oryginalność. Im większa jest miłość, tym banalniejsze są jej przejawy.

Zdrowie organizmu ludzkiego jest zbudowane na kłamstwie. Jedyną prawdziwą kuracją, do której pcha człowieka sama natura, jest oszukiwanie samego siebie.

O przeziębienie bardzo łatwo, a wyzdrowieć to tylko łajdak potrafi.

Człowiek zdradliwy zawsze udowodni moralność własnej zdrady.