Poza prawdą i kłamstwem

I tak wszystko zmierza do jednego. Zawsze i wszędzie. We wszystkim, co robimy. Podtrzymywać nasze życie, żeby móc kontynuować produkcję kolejnych pokoleń. A my mówimy, że to miłość.

Wciąż spotykam tych samych ludzi – myślał – dlaczego nie spotykam pozostałych?

Zrobić coś niewybaczalnego nie jest łatwo.

Nie mam wieku, nie mam nadziei, nie mam wiary, nie mam miłości, nie mam życia. Kobieta wyzwolona.

Wszystkie myśli już się wymyśliły.

Czy nie jest tak, że najbardziej kochamy to, czego nam brakuje?

Ciała zużyte rozkładają się szybciej.