Boże, jak ja się nacierpię nocami, tylko nikt o tym nie wie, bo nie jestem z tych, co to wiecznie narzekają… — Lucy Maud Montgomery
Boże, jak ja się nacierpię nocami, tylko nikt o tym nie wie, bo nie jestem z tych, co to wiecznie narzekają. Chyba jeszcze was wkrótce odwiedzę, bo do następnej wiosny to już mogę nie dożyć. Wyście się też już dobrze w latach posunęły, więc jeszczeście gotowe zejść z tego świata przede mną. Lepiej umierać, póki żyje ktoś z rodziny, kto człowiekowi pogrzeb sprawi.
s. 236Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Nigdy nie jest się za starym, by marzyć. A marzenia też się nie starzeją.
s. 121
Żadna kobieta nie jest nigdy za stara na to, by ubierać się tak, jak lubi. Bo gdybyś rzeczywiście była za stara, ciociu, to z pewnością nie chciałabyś tej pelerynki nosić.
s. 171
Nauczyciel to rodzaj niewolnika, który wiecznie nie ma czasu.
s. 208
