Kazimierz Grochmalski

Energia to gwałt i przemoc natury.

Nie panikuj, uwolnij krtań, oddychaj,

nie płacz, czemu Żydzi płaczą,

czemu Żydzi piją, czemu Żydzi

kochają za mocno, za mocno…

Kompozytorzy prześcigają się w pisaniu form muzycznych na zamówienie. Wszystko jedno czy rocznicy zbiorowego morderstwa, czy też istnienia jakiegoś miasta, czy też hymnu myśliwych polujących na jelenie parzystorożne.

Powołano rozliczne stowarzyszenia obrońców przed dzikimi zwierzętami. Demokracja w swej demokratyczności wydała zakaz wynajmowania placów i okolicznych skwerów pod namioty cyrkowe. Demonstracje protestujących przetaczały się przez ulice miast. A wszystko to kosztem cyrku. Jednakże to zwierzęta stanowiły o jego jestestwie, a nie akrobaci, ekwilibryści, orkiestry najwyższej klasy, żonglerzy, a przede wszystkim klauni – sól cyrku.

Miasta tego wielkiego kraju były wypełnione ramionami rur z portretami bohaterów pracy, zasłużonych żołnierzy, ludzi, którzy poświęcali się dla szczęścia tego kraju. Dziwne, ale lubiłem tych ludzi. Podobali mi się z tym swoim szczęściem i jednoznacznym podejściem do sprawy. Nieświadomi groteski, w której biorą udział, bez żadnej alternatywy, żadnych „albo-albo”, żadnych „może tak, może nie?”. Żadnych „a gdyby?”, żadnych „dlaczego?, po co?, skąd?”. Niepojęte uwielbienie dla jednoznaczności.

Współczesny świat to nieustająca egzegeza egzystencjalizmu.