Racja nie ogłoszona światu pozostaje przecież racją. — Katarzyna Leżeńska

Jak łatwo u progu dorosłości zobaczyć drugą połowę jabłka w kimś, kto w istocie jest niczemu niewinną połową arbuza, śliwki albo kapuścianej głowy.

Najlepiej oko za oko, ząb za ząb – byle cudze. Bo własne oko i własny ząb, a szczególnie własny tyłek, to już zupełnie coś innego.

Wybaczenie nie ma terminu ważności, po którym można je prolongować albo cofnąć.